“Je kunt merken dat dit team goed op elkaar is ingespeeld”

19 oktober 2021

Prostaatkanker. Je kunt er maar beter snel bij zijn. En dat was Siem Scherpenzeel (66) uit Kockengen. Zijn zus was op jonge leeftijd overleden aan borstkanker en ook Siems moeder bleek uiteindelijk drager van het erfelijke gen dat deze vorm van kanker kan veroorzaken. Vanwege de relatie tussen borstkanker en prostaatkanker liet Siem zich eind vorig jaar testen.

We zijn ruim een half jaar verder als Siem Scherpenzeel trots en opgelucht uit zijn trekker stapt. Het werk op het land zit erop en Siem ziet de toekomst weer zonnig tegemoet. “Dat was vorig jaar wel anders”, zegt de melkveehouder even later aan de keukentafel. “Ik ben niet zo’n ‘dokterloper’, maar dit vond ik wel belangrijk. Het bloedonderzoek was duidelijk. Mijn PSA was 7. Té hoog dus. Begin januari zat ik al in het St. Antonius Ziekenhuis. Ik kon meteen terecht.”

Heel snel

Minder dan veertien dagen later al lag Siem in de MRI. Daar werd zichtbaar dat de hoge PSA-waarde inderdaad werd veroorzaakt door een tumor in de prostaat. “Het ging allemaal heel snel”, kijkt Siem terug. “Je kunt merken dat het team van dokters en verpleegkundigen goed op elkaar is ingespeeld. De tumor was gelukkig gelokaliseerd en dus niet uitgezaaid.”

Biopten

Een bekende manier om prostaatkanker op te sporen is het biopteren. Via de anus en de endeldarm worden dan een aantal ‘hapjes’ weefsel uit de prostaat gehaald om in het laboratorium te onderzoeken. Bij het St. Antonius Ziekenhuis worden deze biopten tegenwoordig ook via de huid afgenomen. Voordeel daarvan is dat dit minder belastend is en dat de kans op infecties op die manier bijna tot nul wordt teruggebracht. Bij Siem werd nog gekozen voor een rectale afname. Siem reageert er nuchter op. “Ik vond het nogal meevallen. In het begin voel je wel wat, maar al met al was het een kleinigheidje.” Als laatste is ook nog een zogenoemde PET-scan gemaakt om te kijken of er uitzaaiingen waren, maar die bleken er gelukkig niet te zijn.

Operatierobot

“Het was ergens half februari toen ik meer informatie kreeg over de behandeling”, zegt Siem over het gesprek dat hij had met een van de robotchirurgen. “Er werd precies uitgelegd wat er ging gebeuren. Met zo’n operatierobot kunnen ze heel nauwkeurig werken, dat werd me wel duidelijk. Op de website van het ziekenhuis staat ook een filmpje waarin alles wordt uitgelegd, maar dat heb ik niet gekeken. Ik ben niet zo’n held, hè.”

Hoewel Siem al rekening hield met een wachttijd van zes tot acht weken was hij op 5 maart al ‘aan de beurt’. “Dat was een mooie meevaller. Ik zag er natuurlijk wel tegenop.”

De operatie, op vrijdagmiddag, verliep vlekkeloos. De prostaat van Siem werd helemaal verwijderd. “Ik heb er verschrikkelijk weinig last van gehad. De volgende dag mocht ik om twaalf uur alweer naar huis. Pijn? Nee, nauwelijks.”

Opluchting

Na zeven dagen kon Siem terug naar de polikliniek om het ingebrachte katheter te laten verwijderen. “Ik kreeg ook meteen de uitslag van het weefselonderzoek. Tijdens de operatie nemen ze weefsel af uit het omliggende gebied en ze hadden ook een aantal lymfeklieren verwijderd. Alles bleek helemaal schoon te zijn. Dat was een grote opluchting natuurlijk.”

Inmiddels is de operatie ruim zes maanden achter de rug. Een mooie map van het ziekenhuis met daarin alle ontslagpapieren en informatie over de ingreep ligt op tafel als naslagwerk. Hoe het met Siem gaat? “Hartstikke goed”, lacht hij. “Ik ben nog wel bij de fysiotherapie omdat ik nog niet helemaal ‘waterdicht’ ben, maar dat komt wel goed. En zo niet, dan is daar ook wel weer iets aan te doen. Ik ben super tevreden over hoe dit traject is verlopen.”

Lees het interview met uroloog Roderick van den Bergh

← Terug